| Καὶ μὴν καὶ ἐπορισάμεθα |
Και πέρα από αυτά φροντίσαμε να εξασφαλίσουμε |
| πλείστας ἀναπαύλας, |
πάρα πολλούς τρόπους ανάπαυσης |
| τῇ γνώμῃ |
για το πνεύμα μας |
| τῶν πόνων |
από τους κόπους, |
| νομίζοντες μέν γε |
έχοντας τη συνήθεια να τελούμε, όπως είναι γνωστό, |
| ἀγῶσι καὶ θυσίαις διετησίοις, |
αγώνες και γιορτές με θυσίες που καλύπτουν ολόκληρο το χρόνο |
| (χρώμενοι) δὲ ἰδίαις |
και με το να έχουμε ιδιωτικά |
| κατασκευαῖς εὐπρεπέσιν, |
σπιτικά περιποιημένα, |
| ὧν καθ’ ἡμέραν |
των οποίων η καθημερινή ευχαρίστηση |
| ἐκπλήσσει τὸ λυπηρόν. |
διώχνει μακριά τη λύπη. |
| Ἐπεσέρχεται δὲ τὰ πάντα |
Και ακόμα εισάγονται τα πάντα |
| ἐκ πάσης γῆς, |
από κάθε χώρα, |
| διὰ τὸ μέγεθος τῆς πόλεως, |
εξαιτίας του μεγέθους της πόλης, |
| καὶ ξυμβαίνει ἡμῖν |
και συμβαίνει σε μας |
| καρποῦσθαι |
να απολαμβάνουμε |
| τὰ αὐτοῦ γιγνόμενα ἀγαθά. |
τα αγαθά που παράγονται εδώ |
| μηδὲν οἰκειοτέρα τῇ ἀπολαύσει |
με την ίδια ευκολία |
| ἢ καὶ τὰ ἀγαθά |
με την οποία απολαμβάνουνε και τα αγαθά |
| τῶν ἄλλων ἀνθρώπων. |
των άλλων ανθρώπων. |
