Σηματολόγιον Οδυσσέας Ελύτης

Οδυσσέας Ελύτης Σηματολόγιον

Ο ποιητής Οδυσσέας Ελύτης γνήσιος εκφραστής της ελληνικής ψυχής, του ήθους και των γαλάζιων οριζόντων ενός πλούσιου και συνάμα σκληρού ελληνικού τοπίου, εγκαινιάζει με τη δυναμική της καθάριας εκφρασής του νέες ατραπούς σκέψης και ποιητικού λόγου. Μοντέρνος κάτω από το πρίσμα μιας στερεότυπης φιλολογικής προσέγγισης αλλά με αστείρευτο θαυμασμό προς την παράδοση από την οποία εμπνέεται και διαποτίζεται ο στοχασμός του. Προσκυνητής του μεγαλείου της πολιτισμικής κληρονομιάς και σκαπανέας της αλήθειας που αναζητά στο πέρασμα του χρόνου την αυθεντική δικαιώσή της.

Η πρώτη έκδοση του βιβλίου του ΣΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΝ πραγματοποιήθηκε το Δεκέμβριο του 1977 από τις εκδόσεις Ερμείας (σχήμα 17Χ17) και ανατυπώθηκε το 1980. Επρόκειτο για συλλογή από σαράντα τέσσερις ρήσεις που περιέχονταν στο μέχρι τότε ανέκδοτο ποιητικό του έργο ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ. Ρήσεις συνδυασμένες με σήματα-κοσμήματα του ίδιου του ποιητή.

Αυτόνομες ποιητικές αναζητήσεις που έχουν όμως μια ιδιότυπη δική τους συνοχή και μέσα από το οργανικό δέσιμό τους ανασυνθέτουν τη γνήσια κοσμοαντίληψη του Ελύτη και σηματοδοτούν προφητικά την πορεία που θα ακολουθηθεί στο έργο του Μαρία Νεφέλη.

Οδυσσέας Ελύτης

Ο
Νόμος που είμαι
      δεν
          θα με υποτάξει
.

Ένα σώμα γυμνό
    είναι
η μοναδική
                προέκταση

    της νοητής γραμμής
που μας ενώνει με το
Mυστήριο
.

Κάνε άλμα
    πιο γρήγορο
        από τη φθορά

Το άπειρο
    υπάρχει για μάς
          όπως η γλώσσα
για τον κωφάλαλο.

Δεν εγεννήθηκεν
        ακόμη

ο Μαγγελάνος ενός
    τριαντάφυλλου
.

Ο τρομοκράτης
    είναι ο άξεστος
            των θαυμάτων

Το «κενό» υπάρχει
    όσο δεν πέφτεις
                    μέσα του
.

Θάλασσα
          λανθασμένη
δεν γίνεται.

    Αν κάτι αδημονεί
      μέσα στην άγρια
                        μέντα

είναι της αγιοσύνης σου
το λαγωνικό
.

Από τον στοχασμό σου
    πήζει
        ο ήλιος

    μες στο ρόδι
    κι ευφραίνεται.

Έτη φωτός
        στους ουρανούς
έτη Αρετής
        μες στον ασβέστη.

Τέτοιαν εύστοχη
    δείξε αδεξιότητα
                    και να:
                   ο Θεός!

Δεν έχει
                φτέρνες

            η
                Tελειότητα.

Ιδιώτευε
μες στο Ανερυθρίαστο.

Όταν ακούς αέρα

            είναι η Γαλήνη
που βρυκολάκιασε.
Την αλήθεια
την «φτιάχνει» κανείς
ακριβώς όπως
φτιάχνει και το ψέμα.

                    Θε μου
τι μπλε ξοδεύεις
                για
να μη σε βλέπουμε!

Kι από την ανάποδη
φοριέται η φαντασία
                  και σ' όλα
            τα μεγέθη της
.

            Δυστυχώς
        και η Γη
    με δικά μας έξοδα
γυρίζει.

Χαράξου κάπου
με οποιονδήποτε
        τρόπο

και μετά πάλι
        σβήσου
με γενναιοδωρία.

Ψαρεύοντας
                έρχεται
η θάλασσα.

Κάπου
ανάμεσα Τρίτη
        και Τετάρτη

πρέπει να παράπεσε
η αληθινή σου μέρα.

Κείνο που
            σού προσάπτουνε
τα χελιδόνια

            είναι η Άνοιξη
που δεν έφερες.

Δίνε δωρεάν τον χρόνο
αν θες
    να σού μείνει
λίγη αξιοπρέπεια
.

Είναι διγαμία
                ν’ αγαπάς
και να ονειρεύεσαι


Αν δεν στηρίξεις
      το ένα σου πόδι
                έξω απ’ τη Γη
          ποτέ σου
    δεν θα μπορέσεις

να σταθείς επάνω της.

Θα πρέπει
            να δημιουργούμε
αντισώματα

                    και για
                        την Ευθύνη
.

Όταν ακούς «τάξη»
          ανθρωπινό κρέας
                        
μυρίζει


Από τον Θεό
                τραβιέται
        ο άνθρωπος
όπως ο καρχαρίας
          από το αίμα.